VAL & Moodle in een praktijkvoorbeeld bij Defensie

Ik doe het vrijwel nooit, simpelweg linken naar een ander artikel, maar doe het nu wel. Het is een artikel van Isabelle Langeveld waarvan het simpelweg geen toegevoegde waarde heeft om deze samen te vatten. Wel kan ik uitleggen waarom ik het goed vind en van belang vind het te delen:

• Het maakt inzichtelijk wat wordt verstaan onder het leerconcept VAL
• Hoe je VAL kan vertalen naar Moodle
• Een concrete casus gebruikt met heldere illustraties
• Een eerlijke evaluatie geeft (welke dus verder gaat dan dat het allemaal fantastisch is)

Link: http://helderenwijzer.nl/2012/02/virtual-action-learning-in-moodle

Een pdf versie is daar ook te vinden.

Eindelijk zelf makkelijk mooie e-books maken!

Gister heeft er een thematische Apple-dag plaatsgevonden. Normaal wordt die gebruikt voor een aankondiging voor een nieuwe iPhone of iets dergelijks, maar nu ging het speciaal over Onderwijs.

Apple tekent een plaatje van het huidige onderwijs:

• geen fundamentele veranderingen in het onderwijs sinds 150 jaar
• middelen beperkt zijn en klassen groter worden
• Basale skills als lezen & schrijven vormen een issue vormen
• overdreven focus op curricula en uit het oog verliezen wat kinderen leuk vinden
• gewend zijn om overal technology als computers en smartphones te hebben, maar vaak niet in de klas
• de ellende die ontstaat als iemand het examen niet haalt

Hoe kan Apple bijdragen? Door bij te dragen op ‘student engagement’. De iPad stond op 1 wensenlijstjes van kinderen. Inmiddels zijn er meer dan 20.000 onderwijs apps en meer dan 1,5 miljoen iPads zijn inmiddels ingezet in het onderwijs.

Apple wil bijdrage door het te tillen naar een hoger niveau en het makkelijker maken om het te integreren in het curriculum dmv twee zaken:

1 – “Herontdekken van de tekstboek”

Problemen van nu: zwaar in een tas met andere boeken, niet echt duurzaam bij intensief gebruik, niet interactief, niet doorzoekbaar, staties (eenmaal uitgerijkt kan de content niet worden geüpdatet). Wel goed: de inhoud. Laat de iPad nou net het omgekeerde zijn! Geen inhoud, maar in de rest kan het wel in voorzien. Wat is er dan nog te doen dus? iBooks 2. Daar kan je boeken opzoeken, downloaden en gebruiken. Toegegeven, de demonstratie  ziet er echt fantastisch uit.

Hiermee hebben we de kijk en consumeer kant van leren gedekt. Aan de produceer kant is ook gedacht. Hetzelfde filmpje laat zien hoe simpel het is om een fantastisch interactief boek te maken. Echt waar, dit wordt niet moeilijker dan een presentatie maken! Overtuigend is voorgedaan dat een interactief e-book maken nu simpeler is dan ooit.

De laatste punt dat Apple maakt is om direct bij de lancering van deze twee nieuwe mogelijkheden, ook de drie grootste uitgeverijen van leerboeken aan te laten haken. Zodanig zelfs dat bij deze lancering er al direct nieuw soort boeken voorhanden is. Dit mes snijdt natuurlijk aan twee kanten: Apple heeft voorbeeld-content en deze organisaties hebben een voorsprong qua kennis en zichtbaarheid. Wat zijn voor de lerende nog verder voordelen van deze online bookstore?

• alle boeken zijn persoonsgebonden (en niet aan de school)
• alle boeken blijven opnieuw downloadbaar
• de prijs zou niet hoger worden dan 15 dollar (voor highschool books)
• de boeken kunnen makkelijk ge-update worden

2 – Itunes U

Ook dit is een App welke beschikbaar wordt op de iPad. Cursisten kunnen hier grasduinen naar cursussen en vanuit deze app wordt de regie gevoerd over de les: leerdoelen, opdrachten en verwijzingen. In feite vormt dit een variant op een ELO zoals wij onze Moodle gebruiken.

Bovenstaande overziend denk ik dat wij (ook) als lesboekenmaker (iBooks & iBooks Author) en als lesgever (iTunes U) dit zeker nader moeten gaan uitproberen.

Toekomstige vaardigheden op het werk

Ik ben dol op literatuur over toekomstbeelden en mogelijke gevolgen wat we in de toekomst qua skills nodig zullen hebben. In mijn optiek ook een van de vragen waar een Academie zich mee bezig zou moeten houden.

In mijn quest stuitte ik op ‘Future Work Skill 2020’ tegen van het Institute for the Future (IFTF). De reden dat ik nou juist hun verhaal graag wil delen is dat het rapport gepaard gaat met een … praatplaat! Natuurlijk zit het verhaal ook goed in elkaar. Prikkelt de plaat, dan wel de inhoud, lees door; geef ik je een korte samenvatting.

(Klik op de plaat voor een grotere weergave)

Zes maatschappelijke trends

1. Een langer leven: omdat we langer leven zullen we herdefiniëren hoe we tegen zaken als carrière en opleidingen/leren aankijken.
2. Intelligente machines: de simpele robot met repeterende taken zal vervangen worden door iets wat steeds slimmer zal handelen. Ook thuis en in het kantoor. Dit dringt de vraag op: waar zijn mensen nou eigenlijk echt uniek (goed) in?
3. Overal computers & data! Onze omgeving zal in toenemende mate een vertaalslag krijgen naar data. En die kunnen weer geanalyseerd worden.
4. Nieuwe Media Ecology: de manier waarop we communiceren verandert. Zo wordt het tekst-gebaseerde internet steeds meer video en generen we zelf steeds meer eigen content. Online personal reputatie, identiteit en hoe we (online) samenwerken nemen in belang toe. Zelfs concepten als ‘realiteit en waarheid’ komen onder druk te staan vanwege de hoeveelheid vindbare perspectieven en interpretaties en hoe snel die kunnen wijzigen.
5. ‘Superstructed Organisations’. Deze vorm van organisatie werkt anders dan traditionele, corporate organisaties. Hoe we samenwerken en de schaal waarop we dat doen is wezenlijk anders. Net als hoe we kennis delen. Dit gaat buiten bestaande structuren om. Binnen onze sector (Academie) hebben we een mooi  voorbeeld, nl ‘Open Educatie’: leercontent komt vrij beschikbaar voor een ieder die wil leren.
6. Wereldwijde verbondenheid. Er zijn geen plekken die ergens een alleenrecht op hebben of iets geheel zelf kunnen. Wereldwijd rondkijken is nodig om innovatief te zijn en mee te kunnen met de concurrentie.

Het IFTF vertaalt deze trends naar Toekomstige Vaardigheden:

1. Sense-making: Wat een computer niet kan is betekenis geven. Eigenlijk weten we ook nog steeds niet wat ‘denken’ is: een van de redenen dat we het niet na kunnen maken.
2. Social Intelligence: Voor een goede samenwerking moeten we andermans gedrag kunnen interpreteren.
3. Verfrissend en aangepast denken en handelen: Geautomatiseerd en routinematig werk zal worden vervangen. Juist werk met hogere vaardigheden of juist die met lager (bijv. serveren) zullen meer kansen bieden. Je moet goed in kunnen spelen op unieke situaties.
4. Cross-cultural competent. Dit betreft aan de ene kant het taalkundige aspect en het geografische element dat we meer met andere culturen in aanraking zullen komen. Daarnaast wordt gesteld dat uit onderzoek blijkt dat diversiteit (in het algemeen) een steeds belangrijke voortstuwer van innovatie wordt; het resultaat wordt beter met een groep met diversiteit dan wanneer er alleen dezelfde type expertise is vertegenwoordigd.
5. Omgaan met data. De vaardigheid om het te vertalen naar concepten en de logica te doorgronden van data-based redeneren. Maar ook de vaardigheid om niet direct in paniek te raken als je even niet geholpen wordt… denk aan je uitvallende Tomtom
6. Nieuw-media vaardig. Naast het meedoen en kunnen consumeren van veel nieuwe media, worden er ook in toenemende mate eisen gesteld aan het kunnen maken ervan: een meer visuele vorm van presenteren (en dat kunnen maken) wordt de norm.
7. Transdisciplinair. Daar waar we in de 20-ste eeuw specialisatie trachten te bevorderen, zullen we in de 21-ste eeuw op zoek gaan naar de “T-gevormde” collega: grondige kennis van het eigen vakgebied en met de capaciteit om ook met andere disciplines te schakelen.
8. Design Mindset. De hoogte van je plafond bepaalt direct de mate van je vrijheidsgevoel. Dit soort elementen van je omgeving zal je zelf in de toekomst meer zelf kunnen en moeten vormgeven.
9. Filteren van informatie: de hoeveelheid info die op je af komt moet je kunnen filteren.
10. Virtueel samenwerken: productiegericht en virtueel aanwezig kunnen zijn. Eventueel gepaard gaande met typische gaming eigenschappen als directe feedback, duidelijke doelen met een tijdlijn in moeilijkheid.

Op welke vaardigheden zouden we volgens jij als eerste in moeten zetten?

Sociale media en onderwijs

Heel hot natuurlijk. Een heel toegankelijk filmpje van leraar24.nl laat Erno Mijland aan het woord. Erno maakt een driedeling in zijn verhaal waarom je iets met sociale media zou moeten:

• Aansluiting bij je doelgroep

Als je aansluiting wilt houden met de buitenwereld dient je (tot bepaalde hoogte) mee te lopen in ontwikkelingen. Als onze belastingplichtigen praten, doen en laten via sociale media zullen we daar in mee moeten ten behoeve van compliance. En daarom doen we bijv. nu ook proeven met hoe twitter in te zetten. Maar dit geld natuurlijk ook voor onze cursisten! Ook daar dienen we aan te sluiten op hoe zij buiten de dienst kennis delen en sociale netwerken onderhouden.

• Leren omgaan met nieuwe media

Centraal bij dit punt staat dat we op een juiste manier met nieuwe media (leren) omgaan. Internetvaardigheden bij ambtenaren vind ik daar een mooi voorbeeld van. Hierover heb ik al eerder gepost. Specifiek voor de Belastingdienst geldt daarbij nog onze wettelijke handhavingstaak. Ik ben geen expert op controle gebied maar ik kan me goed voorstellen internet en dat sociale media ook voor ons (contra)gegevens kunnen leveren (indien daar aanleiding voor is). Dat betekent dat je als organisatie daarvan wel iets in je genen moet hebben om het eea op juiste waarde te kunnen schatten.

• Sociale media als leermiddel

Aspecten die Erno hierbij noemt zijn: een (leer)netwerk via sociale sites; halen van informatie van internet; online samenwerking aan documenten en zoeken van experts voor vragen. Maar ook het delen van lesmateriaal schaart hij hier onder. Wat mij betreft gaan we bij de belastingdienst daar ook meer en verder op inzetten. Als eerste stap zouden we lesmateriaal kunnen delen met ‘collega rijksonderdelen’.

Leerstijlen, waar of niet?

Via Rubens een interessante uiteenzetting gevonden over het nut en onzin over leerstijlen. Het is een nogal lange post waarvan het moraal van het verhaal in dit filmpje van ong. 6 minuten makkelijk wordt uitgelegd. De titel is ‘Learning stlyles don’t Exist’. De stelling lijkt me duidelijk . Zijn redenering:

1. het lijkt aannemelijk dat mensen voorkeuren hebben. Er zijn zeer veel verschillende indelingen voor. Te  veel… ?
2. Bijv. de een is iets beter in visueel dan de ander
3. Maar het leereffect ‘klikt’ op betekenis. Een woordenlijst leer je niet visueel of via geluid. Auditief zou dan meer betrekking hoe de stem precies klonk.
4. Didactisch kan je ook niets met een auditieve uitleg van de geografische plek van Tanzania. Dat moet je gewoon zien.

Ken Robinson over o.a. minder standaardisatie in het onderwijs

Via dit bericht van Jeroen Krouwels ben ik het eerst in aanraking gekomen met de ideeën over Sir Ken Robinson door het bijbehorende RSA filmpje. Daarna hoorde ik het ‘live’ op verschillende plekken terug. Een duidelijke ‘buzz’ dus.

Een centrale stelling in het betoog van Ken Robinson is dat leren vooral zou moeten aanhaken op interesses en motivatie van de lerende. In plaats van de lerende te stimuleren, medicaliseren we het ‘gebrek aan concentratie’ in de huidige schoolpraktijk. We slaan interesses feitelijk dood door kinderen via standaardisatie en vaststaande curriculum batchgewijs af te leveren voor een plek in de maatschappij.

Robinson wil hier duidelijk vanaf. Een belangrijke reden is dat het huidige systeem van opleiden nog gestoeld is het vorige eeuwse ‘industrialisatie’ model: Hard werken, school volgen en dan zeker een baan krijgen. Daar waar standaardisatie toen welvaart heeft gebracht, ziet Robinson vooral nu het heil in ‘divergerent denken’: In plaats van 1 oplossing of antwoord kijk je naar de meerdere mogelijkheden die er zijn. Juist deze creatieve kijk biedt nieuw perspectief voor vraagstukken en doet recht aan meerdere (niet 1) type oplossingen en denkrichtingen. Daarmee komen een aantal paradigma’s te vervallen:

• geen hogere waardering meer voor ‘academische kennis’. Er zijn veel gelijkwaardige invalshoeken

• we leren in groepen – dus geen individuele beoordelingen meer, maar groepsbeoordelingen. Op die manier worden we niet losgetrokken van onze natuurlijke leeromgeving.

• geen scholen en leerinstituten meer waar waar de ene groep (academisch) beter en hoger is dan de ander

Internetvaardigheden onderzocht. Ook bij ambtenaren.

Voortbordurend op ‘learning skills for this century’ heb ik al op meerdere plekken het gehad over zoeken naar informatie en internet gebruik. Zie o.a. het recente stukje over Suga Mitra.

Wederom via ‘Is het nou generatie X, Y of Einstein?’ geattendeerd op een interessant verhaal. In dit geval van Alexander van Deursen. Hij heeft onderzoek gedaan naar internetvaardigheden en verdeelt dat in 2 deelgebieden: de medium vaardigheden en inhoudelijke zoek vaardigheden. Interessante onderverdeling die voor mij nieuw is maar ook logisch als je er over nadenkt.
Herkenbaar is de uitkomst dat ouderen minder handig zijn met het het medium gebruik zelf. Ouderen zijn wèl beter in staat te zoeken naar informatie – als ze weten hoe het internet werkt. Alexander onderscheidt daarbij nog 2 hoofdniveaus van zoeken: zoekopdrachten naar meer specifiek en algemeen oriënterend. Met name dat laatste blijk moeilijker (dan door mij verwacht):

De overheid leek – onze conclusie uit het onderzoek – te gemakkelijk te veronderstellen dat burgers haar informatie en diensten op het internet kunnen gebruiken.

In zijn overpeinzingen vraagt Alexander zich af nu blijkt dat toch een aanzienlijk groep mensen niet handig blijkt met Internet (zowel qua medium, dan wel met goed zoeken) of we niet afstevenen op een tweedeling in de samenleving. Deze zal alleen maar toenemen. De maatschappelijke trend is toch meer het plaatsen van info op het web door allerlei organisaties waarbij veel (uitzoek)verantwoordelijkheid bij burgers wordt gelegd. Zelfredzaamheid zal eerder belangrijker worden dan afnemen.

Voor  ambtenaren geldt grofweg eenzelfde beeld. We zijn handig met het medium, maar toch ook minder goed dan we zelf denken in complexere taken als zoeken en analyseren. “Problematisch waren wel de inhoudelijk vaardigheden zoals het definiëren van zoekwoorden, het selecteren van relevante informatie of het maken van beslissingen op basis van gevonden informatie.”

Ik maak me hier wel zorgen over en sluit me daarom aan bij zijn aanbeveling en conclusie hierover:

Veertig procent van alle Nederlandse werknemers verwerft via cursussen voor het overgrote deel vaardigheden voor basistoepassingen (tekstverwerking, spreadsheets, werken met adressen en in veel mindere mate e-mail en Internet) of specialistische programma’s. Inhoudelijke – algemene – internetvaardigheden komen niet aan de orde, zelfs niet het leren werken met, en het goed benutten van zoeksystemen. Toch hebben ambtenaren zeker baat bij deze vaardigheden, en zou het dus aanbeveling verdienen cursussen voor ambtenaren uit te breiden met deze aspecten. Informatievaardigheden die bestaan uit het kunnen vinden van een geschikte plaats of een systeem om informatie te zoeken, het formuleren van een zoekvraag en het selecteren, gebruiken en evalueren van resultaten zijn namelijk noodzakelijk in een toenemend aantal functies bij de overheid. Niet in de laatste plaats uiteraard voor beleidsambtenaren. Dit maakt goede zoekvragen, scherpe selecties en valide waarderingen van informatiebronnen des te belangrijker.

Sexy statistics, Open Acces en Bestuurlijke Informatie bij een Academie

Via dit bericht op http://xyofeinstein.wordpress.com ben ik geattendeerd op een video van een spreker die ik al vaker gezien heb op TED: Hans Rosling

Het is een enthousiast verhaal van iemand die er plezier in schept om te rommelen met data. Waarom? Omdat goed gepresenteerde data onze beelden en vooroordelen kunnen wijzigen dan wel versterken: Je kan er je hypotheses mee toetsen en zaken in perspectief plaatsen. Hans maakt aanschhouwelijke dat als je leuke bewegende bolletjes maakt, je makkelijker ontwikkelingen in de tijd kan duiden. Of als je op één bord met kleurvlakken die iets in de juiste verhouding weergeeft dan een verhelderende blik kan geven op het geheel. In de film laten ze daarbij een voorbeeld zien van uitgaven van de oorlog van Irak.

Dit sluit aan bij het het tweede voorbeeld wat ik wil noemen uit de film rondom Open Acces. Nog nergens heb ik een zo concreet voorbeeld gezien van een overheidsorgaan (de stad San Fransisco) wat al zijn data vrij geeft zodat een ieder daar zijn voordeel mee kan doen. In de eerste 10 minuten wordt hierover vertelt en San Fransisco heeft er het doel mee om zodanig de data actueel te hebben dat je feitelijk kan zien waar “op dit moment” de vuilnisman loopt en waar een overval is. ‘Living data’. Boeiend!

De film inspireert en sluit direct aan bij een zoektocht bij de Academie: nl. hoe presenteer je resultaten van al je opleidingsproducten zodanig dat je er ook iets aan hebt. Misschien wel dat het een spannend verhaal wordt?!
We willen o.a. uitval gegevens uit SAP en evaluatiegegevens uit Moodle kunnen importeren in een tool en daar net zo leuk als Hans Rosling mee spelen. Maar welke tooling is dat?!? Ik wil ook leuke bolletjes op the scherm!

Sugata Mitra – zelforganiserend leren

Tijdens ‘De Onderwijsdagen 2010′ heeft Sugata Mitra een verhaal gehouden over hoe in de toekomst leren er uit kan komen te zien. Je kan dit zelf hier zien.
Je ziet overigens steeds meer dat er filmpjes beschikbaar komen van congresdagen en hun keynote-sprekers. Wat als voordeel heeft dat je wat selectiever het eea ‘op de bank’ tot je kan laten komen, hetgeen al snel 1,5 dag kan schelen.

Het is het een inspirerend verhaal over hoe leren bij 10 jarigen ontstaat zolang ze maar 2 competenties beheersen:
- ínformation search and analyses
- ‘reading comprehention
Als ze dat beheersen, stel dan maar je vragen en ga achterover hangen. Zorg ervoor dat:
- de computer gedeeld wordt door 4 leerlingen (dus ze moeten afstemmen)
- applaudisseer als het goede antwoord hebben
- regel een ‘oma’ als ze er niet uitkomen (die alleen maar roept: oh, wat goed, dat kon ik nooit vroeger!)

Thats it.

Zie hier de skills voor deze eeuw en de methodiek om het leraren tekort op te lossen. Hatstjikideee.

Openstaande vraag: hoe exploreren we dit naar volwassenen en informeel leren?!

De docent als inspiratiebron

Edith Roefs is op zoek gegaan naar het antwoord wat het nou toch is dat die ene docent zo inspireert en de ander niet. Leuk dat het niet gaat om ‘rendement’ van leren, maar veeleer om dat ‘extra’. En ze heeft er de prijs ‘beste kennisproduct’ mee gewonnen.

Haar studie geeft aan de studenten bij een dergelijk proces vaak praten in termen van spannend, verrassend, uitdagend en zich gekend voelen – kortom ze zitten “op het puntje van hun stoel”.
Het gaat volgens Edith erom dat er een discontinuïteit wordt ervaren – ze worden even uit balans gebracht. Hierdoor zullen ze er over blijven nadenken en vanzelfsprekendheden worden opgeschud.

Belangrijk is dat docenten een veilige leefomgeving bieden, betrokkenheid tonen en open zijn. Veel werken met praktijkvoorbeelden en levensduur situatie werken versterkend. De docent dient een cyclisch reflectief proces te begeleiden waardoor het referentiekader wordt vergroot alsook het gedragsrepertoire.

Door het stellen van open vragen en een bepaalde sturing waardoor een nieuw perspectief wordt geboden.

De inspirerende docenten kenmerken zich door een uitgesproken stijl van lesgeven. De docent is confronterend of harmoniërend, geeft uitdagend onderwijs en legt de lat hoog of de docent is gericht op een open dialoog. Er is niet één stijl die de voorkeur geniet; het vermogen van de docent om trouw te zijn aan zichzelf en een eigen doorleefde stijl, is wel bepalend.