Archief voor november, 2009

webmeeting met dimdim

Ik kende het niet, maar via frenchmaidTV  kwam ik op het volgende: www.dimdim.com. Voor educatie en uitwissel doeleinden is de service gratis tot 20 personen. Wat biedt het:

* videocam. uitwisseling à la skype

* je computerscherm laten zien & delen

* gezamenlijk werken op een whiteboard

* bestanden uitwisselen

* co-browsen van een website

Je hoeft niets te downloaden. Het is allemaal on-line op de site zelf en is echt makkelijk; je hoeft alleen maar een account aan te maken.

Advertenties

, , ,

Een reactie plaatsen

www.hersenenencognitie.nl

Hartstikke goed nieuws voor leren & het brein. De Nederlandse organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek heeft onderzoek omtrent de hersenen gebundeld. Hopelijk betekend dat ook een stap in een meer eenduidige en toegankelijkere informatie over wat de vorderingen zijn met het onderzoek.
Als mensen nog tips waar meer van deze typy info nu al te vinden is hou ik me aanbevolen!

Een reactie plaatsen

Wie ben ik en zo ja, hoeveel? (uitgebreide boekbespreking)

Dat is de titel van een vrij nieuw boek van een Duitse schrijver, Richard David Precht. Uit dit interview van Intermediair blijkt dat hij van oorsprong van de universitaire, filosofische wereld komt. Gezien de carriere belemmeringen aldaar heeft hij zich steeds meer direct gericht op algemeen publiek en leeft nu van boeken en radio werk.

Hoe leer ik, wat leer ik, en wat is ‘ik’ eigenlijk. Al deze vragen – en andere vragen – komen in dit boek aan de orden en daarom behandel ik het hier. Ik ga vrij ver in het beschrijven van de content van het boek daar waar het deze thematiek betreft; duidelijk mag zijn dat ik vind dat dit boek het nodige te bieden heeft.

Het boek is opgedeeld in 3 delen: Wat kan ik weten, wat moet ik doen en wat mag ik hopen. Het eerste deel richt zich veel op hersenonderzoek. Hier wordt Cajal geïntroduceerd als grondlegger van het hersenonderzoek. Een, zoals hij stelt, vrij onbekende naam uit dezelfde tijd als Nietzsche en Darwin. Dat onderzoek wordt gerelateerd aan filosofische iconen als Descartes, frisse namen als Ernst Mach over het ‘ik’ en Oliver Sacks. Bij Sacks wordt het boek aangehaald ‘De man die zijn vrouw voor een hoed hield”. Dat moet toch wel een interessante boek zijn; het gaat over 20 jaar onderzoek naar mensen met een hersenafwijking. Zoals de titel doet vermoeden gaat die case over iemand met een ‘piepkleine verwonding’ aan de hersenen waardoor dze niet meer instaat om voorwerpen te herkennen. Dit boek moet ik toch eens nog lezen. Hier wordt ook de aanzet gegeven dat er niet één ‘ik’ in de hersenen te vinden is, maar dat er meerdere processen gezamelijk tot een dergelijke beleving kunnen leiden. Precht noemt o.a. gevoelens (‘lijm dat ons bijeenhoudt’) , onderbewustzijn – Freud natuurlijk – en geheugen. De voor mij nieuwe naam Eric Kandel wordt geïntroduceerd als ‘belangrijkste geheugenonderzoeker ter wereld.’ Op een fascinerende  manier wordt beschreven hoe zijn langdurige experimenten op de zeeslak Aplysia inzicht verschaft in hoe leerervaringen in het korte geheugen van de zeehaas de plasticiteit van synapsen verhogen. Verder wordt er een onderscheidt gemaakt in een episodisch, feiten & vertrouwdheidsgeheugen.

Via Wittgenstein wordt de invloed van taal op Leren en begrijpen als factor op zichzelf geïntroduceerd. EChter, dat taal geen ‘exclusieve vorm van waarheid’ vormt en ‘an sich’ objectief is, is  inmiddels wel afgedaan.

In deel twee wordt met Rousseau de menselijke natuur ter discussie gesteld, altruïsme behandeld, Kant’s onderscheidt om goed te kunnen doen en daarom ook moreel verplicht zijn ‘aan de menswaardigheid’ om dat dan ook te doen.
Ronduit spectaculair vormt de vertelling van Het Libet-experiment. Met een stoel, meetapparatuur en een klok aan de muur gaf Libet opdracht aan proefpersonen: ‘kijkt u naar de groene punt op de klok. Op een bepaald tijdstip dat u zelf mag uitkiezen, besluit u uw post te bewegen. Let goed op de positie van de groene punt.’ Wat is de temporele volgorde van hetgeen gemeten wordt? Eerst de elektrode aan het hoofd, een halve seconde later de blik op de klok en 0,2 seconde later de handbeweging. Oftewel, ‘de patiënt had een halve seconde voordat ze van dat besluit wist, besloten te handelen’. Dat geeft te denken!
Hoe bewust maken we dan keuzes als blijkt dat we al een halve seconde van tevoren de voor-beslissing maken. Het principe van de vrije wil draait Libet dan ook om: geen vrij wil, maar we kunnen – wanneer we een beslissing bewust worden – wèl stoppen. Gelukkig kunnen we op die manier toch nog verantwoordelijk blijven voor ons handelen.

Met deze constatering kunnen we een interessante link maken met Sartre en springen daarmee naar midden deel 3: ‘wat mag ik hopen?’. Sartre wordt genoemd als de bedenker van het idee dat je ‘jezelf kan ontwerpen’; Het onbeschreven blad dat vrij is om zichzelf te ontdekken en opnieuw uit te vinden. God afzwerend is het enige existentiële aan de mens diens gevoelens: walging, angst, zorg, verveling en het gevoel van absurditeit. Het idee van die maakbaarheid is absoluut herkenbaar – nog steeds – in onze maatschappij en mensbeeld. Sartre staat daarmee recht tegenover de betoogde macht van het onbewuste en experimenten als van Libet.

Precht gaat door op de thematiek van vrije wil of niet en komt daardoor met de volgende oneliner: ‘gevoelens kunnen leren!’. Iets waarvan je bang was als kind, schrik je nu niet meer van terug en van hetgeen je maanden geleden verrukt heeft, verveelt nu. Daarmee beredeneert Precht wordt de genuanceerde oplossing beredeneerd dat we in zeker opzicht vrij zijn, ‘Maar die vrijheid wordt wel door onze ervaringen ingeperkt’.

Tot slot wil ik hier nog het onderdeel aanhalen waarin Precht nagaat wat de wijsheden zijn met betrekking tot geluk. Ik wist niet van het bestaan af, maar je hebt een ‘Happy Planet Index’. Als je deze lijst gelooft, moet je niet gaan wonen in het Rijke Westen. Ik heb moeten gniffelen bij de term ‘gelukseconomen’, die bijv. onderzoek doen dat het inkomen in de VS is verdubelt sinds de jaren 50, maar het aantal gelukkige mensen hetzelfde is gebleven.
Geluk, zo wordt gesteld, beleven we juist het meeste door betrekkingen met andere mensen. Op in tweede instantie komt het gevoel iets nuttigs te doen, gezondheid en vrijheid. Als je dat gelooft doen we iets niet goed in het westen waar we streven naar onhaalbare zekerheden en offeren we vrijheid op en zelfbeschikking voor een hoger inkomen. Precht haalt hier Heinrich Böll’s ‘anekdote ter vermindering van de arbeidsmoraal’: een Middellandse arme visser ligt in de middagzon te luieren. Een toerist probeert hem te overtuigen dat hij beter kan gaan vissen. ‘Waarom?’ vraagt de visser. ‘Om meer geld te verdienen’, antwoord de toerist. Hij kan meer vis vangen en daardoor rijker worden met veel personeel. ‘Waartoe?’ vraagt de visser. ‘Om zo rijk te zijn dat je in alle rust achterover kunt leunen en in de zon gaan liggen’. ‘Maar dat is toch precies wat ik nu ook kan’, zegt de visser…

Mede op deze manier waarschuwt Precht dat we moeten voorkomen dat “Leven is wat de meeste mensen overkomt terwijl ze ijverig bezig zijn plannen te maken”.

Dit laatste aangaande geluk is minder relevant voor deze thema-site. Toch heb ik het aangehaald omdadt ik het zeer leuk en informatief vond, maar ook omdat het aangeeft hoe ontzettend divers Precht is geweest in de opzet van zijn boek en de diversiteit aan thema’s die hij behandeld heeft. Ik heb het niet over euthanasie gehad, niet over moraal, ethiek bezit etc. Ook dit stipt hij allemaal na.
Een andere opvallendheid aan het boek is de bijna antropologische manier van vertellen. Als het gaat over het onbewuste van Freud krijgen we ook een plaatje voorgeschoteld van de man zelfs. Ook deze vrij ongebruikelijke manier van vertellen draagt bij tot het makkelijker lezen en het rijker en spannender  maken van interessante thematiek.

Een reactie plaatsen

Stefana Broadbent op TED: ‘we hebben vaker intiem contact tijdens werk’

Ik ben dol op cijfers uit sociaal wetenschappelijk onderzoek en in dit filmpje heeft Broadbent het over verschillende cijfers die betrekking hebben op nieuwe manieren van communiceren dmv ICT. Het bevestigt ouder onderzoek wat ik ken dat aangeeft dat men wel 100 vrienden kan hebben op facebook, maar toch maar toch vaak maar minder dan met 5 personen echt contact hebben.
Haar eigen onderzoek naar het gebruik mobiele telefoons laat zien dat ‘80% of the calls are made with 4 people’. En als je het heb over skype zijn dat er nog maar 2.

Ondanks dat dit aangeeft dat onze active kring nogal klein is stelt ze dat er een social verschuiving plaats vindt omdat omdat wanneer men contact heeft dat op allerlei tijden gebeurd. Daarmee breken we het oude patronen dat werk en prive meer gescheiden. Het leukste is eigenlijk nog dat ze er op wijst op zich dit patroon al eerder doorbroken had kunnen worden (telefoneren kunnen we al veel langer).

Leuke vraag waar ze mee eindigt hoe lang het nog zal duren dat er in de schoolklassen telefoons uit kinderen hun handen wordt gegrist… 😉

Een reactie plaatsen

Neurocampus

In mijn orientatie op de veld leren heb ik het blad ‘neurocampus, psyche en vitaliteit’ eens bekeken. Ik had er nog nooit van gehoord en op zich hoef ik me daar ook nog niet voor te schamen want het examplaar wat ik voor me heb is pas nummer 3. Er is ook een site aan gekoppeld: http://www.neurocampus.nl/. Daar is de ondertitel: Braintraining en hersengymnastiek.
Deze lijkt me meer van toepassing; bij het fysieke examplaar had ik de verwachting bij het oppakken dat het meer een achtergrond en populair wetenschappelijk tijdschrift zou zijn. Nou het blijkt toch voornamelijk bladzijdenvol hersentraining te zijn. In taal, inzich, rekenen en geheugen. Tenminste, dat onderscheid maken ze zelf.
De artikelen die erin staan naast de sommetjes, vergelijkingen etc. zijn voor mensen de meeste betrokkenen uit het Leren veld weinig schokkend: het goede van reizen is om verandering te ervaren en weer bewust een aantal taken moet doen; een vreemde taal leren is het best als je je meteen verplicht je verstaanbaar in die taal te maken etc.

Dat doet bij mij de vraag reizen voor wie dit blad nu geschreven wordt. Mocht er een doelgroep hiervoor bestaan zal dat in ieder geval met zogenaamde hersentrainingsoefeningen te maken hebben; daar is er genoeg van.

Een reactie plaatsen

Waarom bloggen over leren?

De mate waarin en wat een mens allemaal kan Leren is uniek!

Daarnaast vormt leren in organisatorisch verband een wezenlijk onderdeel voor succes – voor kwalitatief hoge output en om je voordeel te doen van nieuwe ontwikkelingen.

Hoe leren bij de mens werkt en hoe dat zich verhoud tot organisaties vind ik een spannend vraagstuk. Dit vormt het thema van deze site.

Ik werk bij de Belastingdienst als beleidsvoorbereider en inrichter voor Leren. Soms zal mijn bloggen dus gerelateerd zijn aan deze organisatie in het bijzonder en Rijksoverheid in het algemeen.

Een reactie plaatsen

%d bloggers liken dit: